De Betrouwbare Mannetjes

Voor een Betrouwbare Mening

18. Poppenkast

Daar zat ze weer, Joanna. Of liever ‘studente Joanna’. Na haar tweede arrestatie was het studente Joanna voor, studente Joanna na. Zonder proces vastgehouden. Er mocht dus geen enkele wanklank klinken tijdens deze poppenkast! Politiestaat! Guantánamo! Houdt Joanna nog wel tijd over om te studeren, vroegen De Betrouwbare Mannetjes zich vooral af.

Wij waren opgelucht door de arrestatie. Want over de kroning (of sorry, inhuldiging) zelf leek nog geen halve opiniekolom te vullen. Ja, het zag er allemaal prachtig uit. Amsterdam in vogelvlucht, de jurken van Jantje Taminiau, de laaghangende bos hout voor de deur van Camilla. Het was schitterend, maar veel meer bleek er niet over te zeggen.

TV-recensent Jean Pierre Geelen had in deze krant zijn best gedaan het opinievuurtje toch nog wat op te stoken. De oeverloze gesprekjes met pseudo-deskundigen, de stand-upjes met kritiekloze verslagjes op locatie, Astrid Kersseboom. Het verslag was een lege huls. Vorm boven inhoud. Geelens inspanningen niet te na gesproken, het bleef natuurlijk behelpen: de Oranjes hadden ons met een meningsloze dag opgezadeld.

Gelukkig konden we in een moeite door met het 4/5 mei debat, de Nationale Voorjaarszwartepietendiscussie. Want wie mogen we nou herdenken, en waarom niet? De usual suspects nemen het krijtje ter hand en kalken met dikke strepen BEZET op hun herdenkingsstoepje. Dit moet u herdenken! Niet dat het feitelijk veel uitmaakt. Wanneer u vanavond uw mond houdt, hebben De Betrouwbare Mannetjes geen idee waar u aan denkt. Elke mening door twee minuten stilte verstomd. En over een jaar gaan we weer vrolijk verder. Voor de vorm.

En we zien het overal. Het strafbaar stellen van illegaliteit? Vorm. De kritiek van de Pvda-achterban? Vorm. Een springende Armin van Buuren zonder geluid bij de Bolero? Vorm. Van een lichtheid zoals je die enkel in het koningsvaartcommentaar van Herman Pleij hoort, en nauwelijks overtuigender dan de droogschaatsers op het IJ.

Uiteindelijk is het allemaal net ons koningshuis: één grote poppenkast. De Amsterdamse politie verzint een smoesje na de arrestatie van Hans Maessen en Katrijn, het PvdA-congres geeft Diederik Samsom ervan langs met de mattenklopper, en de herdenkingsheks spreekt haar jaarlijkse enge vloek weer uit. Daar kunt u cynisch van worden, wij vinden het prachtig. Want wat is mooier vermaak dan het meningenspel? Waar krijg je anders een gemotiveerd pleidooi tegen de proefboringen van schaliegas naast stevige opinies over de veel te rode jurk van mevrouw Eberhard van der Laan voorgeschoteld?

Wij zitten liever met onze knokige jongensbilletjes op te harde bankjes te kijken, dan dat we achter een gammel schavotje anatomisch onmogelijke toeren uithalen met onze hand in een muffe pop. U moet maar denken, aan het eind komt het altijd goed. En dan applaudisseren we en stampen we met onze voeten op de grond. Poppetje gezien, gordijntje dicht.

Voor de volgende week adviseren wij u de volgende mening: Ik heb het liever nog een weekje over de kroning dan nog een minuut over Diederik Stapel.

Veel plezier van uw mening.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Information

This entry was posted on 07/05/2013 by in Columns Volkskrant (archief).