De Betrouwbare Mannetjes

Voor een Betrouwbare Mening

20. M-Woord

Hup dames, van die luie krent af en aan het werk jullie! De vlag ging direct uit op het hoofdkantoor van De Betrouwbare Mannetjes. Natuurlijk zouden ook wij moeten werken aan het vrouwenquotum binnen onze organisatie en we doen ons best, maar daar ging het nu niet om. Vrouwen teren te vaak op de financiële zak van hun man en je weet nooit hoe lang die het volhoudt, had minister Bussemaker maar willen zeggen. Genieten. Niets brengt het perpetuum meningenmobile zo lekker in beweging als een stevige Emancipatienota.

Als netjes opgevoede kinderen van de jaren ’70 juichen wij toe dat gelijkwaardigheid en onafhankelijkheid van de vrouw nu en dan het debat worden ingeslingerd. Bovendien is er altijd behoefte aan goede meningen over emancipatie, dus voor de bedrijfsportemonnee is het ook niet slecht. Maar het is gevoelige materie. Voor je het weet heb je iets verkeerds gezegd. Zo u al over vrouwen wilt beginnen, is er één groep die u beter niet tegen de schenen schopt: Moeders. Bussemaker mocht dan volgens velen wijzen op een reëel gevaar, mama hou je erbuiten.

Waar bemoeit dat mens zich mee? Ze praat vrouwen een een schuldgevoel aan! Elbert Dijkgraaf van nota bene de SGP durfde van ‘ouderwetse politiek’ te spreken en het Katholiek Nieuwblad stelde Bussemaker zelfs op een lijn met mensen als Stalin en Satan. Geen woord over de rest van de nota van Beëlzebuss, het belang van moeders voor de maatschappij was nu even belangrijker. Voor je het weet voedt het kroost zich immers met clandestiene poedermelk en worden de straten overspoeld met e-rokende kleuters.

Het moederschap is een open zenuw. Enkelen van u zijn waarschijnlijk al boos geworden terwijl ze dit stukje lezen. Moeders worden niet genoeg gewaardeerd, moeders zouden wel wat meer kunnen doen, moeders houden hoogstpersoonlijk het vaste netwerk van KPN in stand. Een hoofdredactrice van Opzij schrijft wat, een André Rouvoet roept wat, en voor je het weet gaat het over studiedagen, borstvoeding en ruggenprikken. Had minister Jet het over ouderschap gehad, dan was er weinig aan de hand geweest. Niemand maakt zich druk over een vader die thuis wacht met de mythische kop thee en roze koek.

Maar zodra het beeld van de liefhebbende schoolpleinmoeder eenmaal is opgeroepen, is elke non-hormonale discussie onmogelijk. Nu juichen wij in principe elke vorm van debat toe, maar laten we eerlijk zijn, dit kost gewoon meer dan het oplevert. Het M-woord, u kunt het maar beter vermijden. Doodzonde natuurlijk, want zo’n emancipatienota leent zich uitstekend voor een goede mening. Over betaalbare kinderopvang bijvoorbeeld. Of ouderschapsverlof. En waarom hadden we het nergens over het schuldgevoel dat mannen hier wordt aangepraat? Die worden nu weggezet als barbaren die elk moment de kuierlatten kunnen nemen. Wij mannetjes zijn een stuk betrouwbaarder dat mevrouw Bussemaker suggereert. Kijk naar de gemiddelde VVD-staatssecretaris en je weet dat als mannen eenmaal ergens zitten, ze niet zomaar vertrekken. Wij lopen niet weg van onze verantwoordelijkheden.

Voor de komende week het volgende advies: liever een moeder als Anouk dan zo’n gore roze koek.

Veel plezier van uw mening!

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Information

This entry was posted on 20/05/2013 by in Columns Volkskrant (archief).