De Betrouwbare Mannetjes

Voor een Betrouwbare Mening

43. Remise

Van ons mag het het hele jaar oktober zijn. Potverdorie. Sinds de bultrug zaliger zagen wij geen onderwerp dat zo reddeloos lag te hopen op zijn einde. Want het was dus nooit een slaaf, en een roe kan onmogelijk racistisch zijn, dus is het niet racistisch, en waarom horen we mensen die Piet heten dan niet klagen, en een vriend van mij is neger en die vindt het geen enkel probleem, en er mag hier ook nooit eens wat, bah. Niemand kon het laten liggen. Zelfs een Correspondent haakte nog even in. Tegen de waan van het heerlijk avondje. Een opinieorgasme met een bijkans onmeetbare kracht op de Schaal van Johannes. Roemer bij Pauw en Witteman, een Römer bij DWDD. Afschaffen? Daar los je het probleem van racisme niet mee op? Een argument dat ook nog lang aan de afschaffing van Apartheid in de weg heeft gestaan.

Nee, de Betrouwbare Mannetjes genieten nog maar even van de zwartepietendiscussie voordat ie over een paar jaar definitief in de zak wordt gestopt. De voorstanders worden dit seizoen al steeds verder de hoek in gemanoeuvreerd, smekend om de rondebel: natuurlijk, we moeten goed naar de argumenten van de tegenstanders luisteren. En als je je beledigd voelt, dan is dat gewoon hartstikke vervelend. Dat snappen we heus wel. We gaan de traditie natuurlijk niet afschaffen, maar als jullie gewoon naar ons luisteren, komen we er vast wel uit. Ergens in het midden. Opgelost. Toch?

Een remise aanbieden als je op verliezen staat. Wij deden dat vroeger ook bij onze broertjes. Maar de uitkomst van een debat is niet altijd een compromis, zaken zijn niet altijd tegen elkaar weg te strepen, en niet elke discussie behoeft nuance.

Die ik-woon-er-dus-ik-weet-het-deskundigen kunnen de boel wel in perspectief zetten en zeggen dat het ‘oog-om-oog’-gebeuren nou eenmaal in de Russische cultuur ingebakken zit, het maakt  de mishandeling van Onno Elderenbosch niet bepaald fraaier. Ja maar heus, ze voelen zich geprovoceerd. Voor hun is het nu 1-1. En die excuses van Timmermans kwamen ook wel erg laat.

Het doet er allemaal niet toe. Ook als je in een kort rokje over straat gaat, vraag je er niet om. Waarom ie het doet, praat het niet goed, zeggen wij altijd maar. De Piet, de Rus: er zijn er vast genoeg die hartstikke lief zijn, maar sommige slaan kinderen als ze dronken zijn en andere doen zich voor als elektricien om vervolgens, zonder ook maar te proberen het internet te repareren, een diplomaat af te tuigen. Natuurlijk ligt de waarheid vaak in het midden, maar soms zit de een er gewoon naast. Dat is niet erg. Ook wij hebben er een keer bijna naast gezeten. Er zijn nou eenmaal zaken die niet te verdedigen zijn. Soms sta je daar met je kroespruik en heb je gewoon ongelijk.

Voor de volgende week adviseren wij u de volgende mening:

Een vriend van mij reist ook wel eens met de trein en die vond Gijp maar een kutboek.

Veel plezier van uw mening!

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Information

This entry was posted on 21/10/2013 by in Columns Volkskrant (archief).