De Betrouwbare Mannetjes

Voor een Betrouwbare Mening

10. Gelaten

Hij vond het te gek voor woorden dat je dat in Nederland niet mag zeggen. En dus zei hij het bij RTL-Z voor de zekerheid nog maar een keer. ‘Wat zou het mooi zijn als wij in Nederland inderdaad minder Marokkanen zouden hebben’. De Betrouwbare Mannetjes wreven in hun respectieve handjes. Minder Marokkanen! Och, wat hadden we hier op gewacht. Vlammende columns, ‘ontploffende’ sociale media, misschien wel Prèm én Frénk bij DWDD.

Eindelijk een beetje reuring. Want laten we wel wezen, deze gemeenteraadsverkiezingen kunnen wel een opkikkertje gebruiken. Het zijn de belangrijkste verkiezingen ooit. Dat had Diederik Samsom zelf gezegd. In het campagnespotje had hij zijn linker schouder weer licht naar ons toe gedraaid en zijn hoofd bijkans door onze toch niet onaanzienlijke breedbeeldtelevisies geduwd. De belangrijkste gemeenteraadsverkiezingen! Ooit!

Maar ook Wilders’ greep naar het beproefde recept hielp nauwelijks. Natuurlijk, er was wat bozig getwitter. En een PvdA’er die zich toch weer niet in kon houden en een demoniseersnorretje onder de Venlose neus plakte probeerde het vuurtje nog wat aan te wakkeren. Maar de meesten reageerden net zo gelaten als Geerts gesprekspartner annex Binnenhofsmoothie Frits Wester. Dit wisten we toch al lang? Nieuwe dag, zelfde gedoe.

Het hing al even in de lucht, maar na deze week kunnen we er niet meer omheen: we worden verlamd door politieke gelatenheid. De Belangrijkste Verkiezingen Ooit en ze moeten ons met een gratis potje bowlen het stemlokaal inronselen. Als baasje Ivo voor de zoveelste keer met het poepzakje achter pitbull Fred aan moet sjokken kijkt vrijwel niemand nog op of om. Gedonder binnen de PVV? Het kost het ze hooguit een zeteltje in de peilingen. En zelfs de doorzichtige bliksemafleider van de aanvoerder van het zootje ongeregeld zorgt inmiddels enkel voor wat opgehaalde schouders. Er zit blijkbaar een grens aan de verontwaardiging die gezellig volks racisme teweeg kan brengen.

Begrijp ons niet verkeerd, de Betrouwbare Mannetjes zijn gek op de politiek. Korstkrabbende, vla-drinkende, onze-moeder-voor-een-tientje-verkopende politieke junkies zijn we. Maar zelfs wij bereiken ooit het punt van verzadiging. Zes verkiezingen in de afgelopen vijf jaar, voor een land dat zijn eigen burgemeester of sheriff niet hoeft te kiezen? We kunnen geen pap meer zeggen.

Wij hoopten nog op wat nieuwe input, wat vrolijke, lokale gezichten. Maar het uitzicht is eentoniger dan een Urkse schaatsvereniging. Elke keer dezelfde koppen. Weer Halbe tegen Emile, Sybrand tegen Kees, Arie tegen Didi. En Bram van Ojik. Ook nu ze er welbeschouwd niets mee te maken hebben. En we kunnen de standpunten van deze blanke mannen zo langzamerhand wel dromen. Het is een ondraaglijk voorspelbare perpetuum mobile van zetten. Nee, als u het ons vraagt kan de politieke elite wel wat nieuw elan gebruiken. Misschien zelfs een paar Marokkanen erin. Zo lang we die nog hebben.

Voor de volgende week adviseren wij u de volgende mening:

Ook Nico Dijkshoorn zat zich zichtbaar te verwaylon.

Veel plezier van uw nieuwe mening!

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Information

This entry was posted on 17/03/2014 by in Columns Volkskrant.