De Betrouwbare Mannetjes

Voor een Betrouwbare Mening

18. Peter

foto.PNG

Hij begreep er niks van. Dit was in oktober toch allemaal al voorbij gekomen? Moest ie dit nou echt uit gaan leggen? Goed. Nog een keer dan. Het was dus een onbetaalde functie die wel bestond en die al dan niet een betaalde functie kon worden. Juist daarom had hij maar vast ontslag genomen. Dat hij zijn ontslag niet bij zijn nieuwe werkgever in Spanje had gemeld, was omdat dat niet netjes zou zijn tegenover de gemeente Groningen. Helder toch? En dat die functie nu niet leek te bestaan, kwam alleen maar omdat de naam was gewijzigd, en omdat hij nooit was gecreëerd, omdat hij zijn oude functie dus niet meer had. Echt. Veel duidelijker kon Peter Rehwinkel het niet maken.

De Betrouwbare Mannetjes lazen het interview met de voormalig burgemeester en reserve-Jeroen Snel nog maar eens aan elkaar voor. Nou, hij wist dus niet dat hij nog burgemeester moest zijn om Special Representative Disaster Management bij UCLG te worden en door ontslag te nemen was de baan komen te vervallen. Pure pech. Had hij weer. Nee, we snapten het nog steeds niet. Nog maar een keertje vanaf het begin.

Dat Peter Rehwinkel weg was als burgemeester van Groningen leek iedereen toe te juichen, maar dat hij wachtgeld ontving was onverteerbaar. De eigenaar van een snijbedrijf uit Dordrecht had anders nog wel werk voor hem. Lachen. Peter kon morgen om half negen beginnen. De olijkerd had mooi zijn bedrijfje pontificaal in de Telegraaf, en er was meteen een stok om mee te slaan. Nou? Kom op ouwe nicht, snij dan lul! Nee, een smerige profiteur was het. Van de PvdA bovendien en dat is altijd fijn. Dan hoef je je niet in te houden ook. Met zijn rehbruine ogen keek Peter in de koplamp van de publieke opinie. En niemand die de moeite nam zich af te vragen waarom hij toch aan zo’n onbegrijpelijk verhaaltje bleef vasthouden.

Nee, dit kon toch allemaal de moeite niet waard zijn? Hij dacht waarschijnlijk met een onschuldig smoesje een vervelende beslissing makkelijker te maken. Weg uit Groningen, de mensen willen toch van me af. Kom, we maken er een kleine promotie van en ik vertrek met stille trom naar de Ramblas. Hij blij, wij blij. Maar hoe meer hij de crisis probeerde te bezweren, hoe hoger hij op de Diederik Stapel kwam te liggen. Hoe moest hij ooit van dat wachtgeld afkomen als iedereen hem zwart bleef maken? Arme Peter.

We keken nog eens naar de foto bij het interview. Het leek hem inderdaad niet mee te zitten. Wij wilden onze armen om het aangeschoten wild heen slaan en hem troosten. Pull yourself together Reehtje! Het komt wel weer goed. Ze zijn de Common Linnets ook opeens leuk gaan vinden. Bovendien, morgen maken ze zich weer ergens anders boos over. Volgende keer beter. En zeg zelf: misschien dat dat Disaster Management toch niet helemaal je dingetje was.

Voor de volgende week adviseren wij u de volgende mening:

Ik hoop dat ze volgende week bij DWDD de lolligste tweets over Bandidos gaan analyseren.

Veel plezier van uw nieuwe mening!

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Information

This entry was posted on 12/05/2014 by in Columns Volkskrant.