De Betrouwbare Mannetjes

Voor een Betrouwbare Mening

38. Ouderwets gezellig

‘Ik vind het goed dat we tegen racisme zijn, maar wat me ook verbaast: we zijn al even bezig over zwarte piet, maar als diezelfde zwarte mensen in gammele, lekke bootjes over zee aan komen dobberen, dan zijn ze niet welkom.’ We hadden de woorden van Nelleke van der Krogt maar even uitgeschreven. De Grande Dame van de rommelzolder zat bij Pauw om haar vertrek bij Tussen Kunst en Kitsch toe te lichten, en mocht zomaar het Grote Pietendebat (van dinsdag(avond) 11 november 2014) afsluiten. We konden haar opmerking moeilijk taxeren. Waren bootvluchtelingen nou pieten? En moeten de tegenstanders er eerst allemaal een in huis nemen? Of gold dat juist voor de voorstanders? Godverdomme mens, ben je nou voor of tegen?

De Betrouwbare Mannetjes hadden de respectieve kinderen om 18.00 uur van de bank gedrukt. Want wat zou Dieuwertje doen? Niks Raad van State, hier sprak het allerhoogste orgaan. Gewoon nog zwart dus. Meteen maar even nakaarten met  Sunny Bergman bij DWDD, om via de EO waar de Justin Bieber van de 19e eeuw Thierry Baudet zijn oikofobiefilie weer moeiteloos de Arena in wierp, langs gezelligheidsambassadeur Eberhard van der Laan bij Nieuwsuur, uiteindelijk terecht te komen in een soort Havaanse hotellobby bij Nelleke, Herman Pleij, Filemon Wesselink, en de CEO van het Pietengilde. En Henk Westbroek natuurlijk. Kapot waren we. Het grut was nergens meer te bekennen. Zichzelf naar bed gebracht waarschijnlijk. Of misschien nog ergens buiten, dat kon ook. Te zingen voor een deur.

Het was een achtbaan van emoties. Stonden Geert Wilders en zijn trouwe knecht Martin Bosma maandag nog te juichen om de ouderwetse, pikzwarte gezelligheid, donderdag bleek een minder heerlijk avondje. Al bij het verschijnen van de eerste roetveeg twitterde Geert nooit meer te zullen kijken. Superspannend was het. Nee, daar kunnen die Denen met dat suffe Borgen nog een puntje aan zuigen. Onze kinderen maakten zich minder druk, maar ach, misschien waren ze hier gewoon nog te jong voor. Toch?

We keken de discussie nog eens aan. We hadden onszelf een beetje laten gaan de laatste tijd. De fanatieke ouder, foeterend langs een half voetbalveld op een zaterdagmorgen, streng dirigerend achter een groep lampiondragende snoepbietsertjes, ellebogend in de rij voor het zesde ritje in de Droomvlucht. Nee, misschien was er een tv-programma dat beter bij ons paste. Een waarbij jan en alleman week in week uit zijn antieke blanke vla- en bruine satésausmening en andere rotzooi laat taxeren, waarbij sommigen zich te vroeg rijk rekenen, en er maar heel af en toe iets echt bijzonders tussen zit. Dieuwertje had haar oplossing voorzichtig op tafel gelegd. Altijd op de vliering gelegen: zwart van de roetvegen. De Betrouwbare Mannetjes bekeken het van alle kanten. We probeerden de spanning nog een beetje op te bouwen, maar we wisten al vrij snel dat we met iets unieks van doen hadden. Een kunststukje.

Voor de volgende week adviseren wij u de volgende mening:

Gelukkig hoeft het Sinterklaasjournaal niet verplicht de straat op.

Veel plezier van uw nieuwe mening!

 

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Information

This entry was posted on 23/11/2014 by in Columns Volkskrant.