De Betrouwbare Mannetjes

Voor een Betrouwbare Mening

42. Lul van het Jaar

Lijstjes. De Betrouwbare Mannetjes zijn er gek mee. Persoon van het Jaar, Politicus van het jaar, Aangifte van het Jaar, Beste WK Ooit van het Jaar. Toch, altijd maar dat geëmmer over wie de beste was, wat de mooiste. Nee, de zweefduik van Van Persie en de thugs van Timmermans zult u nog meer dan genoeg voorbij zien komen. Het is tijd voor de mensen die we wel wíllen, misschien al zijn, maar niet mógen vergeten: de Lul van het Jaar. Toegegeven, het was dringen geblazen. Wat te denken van de beste Disaster Manager die Barcelona nooit heeft gehad, Peter Rehwinkel? Of meeklapper en PVV-huisfertilisator Léon de Jong? Of werd het toch weer Mart Smeets? En we horen de René van der Gijp in u al denken: als er ergens een rijtje lullen te vinden is, zal ons Onno er wel weer tussen staan. Helaas kreeg de Maastrichtse burgervader ook hier uiteindelijk te weinig vertrouwen. Dus daar gaan we.

5. Bert van Oostveen: werd als KNVB-baas derde van de wereld, maar voerde vervolgens een volstrekt willekeurig en voorbarig aanstellingsbeleid. Liet zijn nieuwe bondscoach, toen deze in de problemen kwam, bungelen aan het zelfgebreide dunne koordje dat hij hem had meegegeven. Hier had trouwens ook de Gemeenteraad van Maastricht kunnen staan.

4. Frans Weekers: olijke Limburger met vermoedelijk de meelijwekkendste aftocht uit de parlementaire geschiedenis. Schoof stotterend de uitgebleven betaling van duizenden toelagen in de schoenen van de burger. Als we hem niet zo droevig de Kamer uit hadden zien sloffen, was hij hoger geëindigd.

3. Theo Hiddema: sleepte cartoonist Ruben L. Oppenheimer, die hem een louche ‘advocaat’ noemde, voor de rechter. Won de zaak op onbegrijpelijke wijze, zag alsnog af van rectificatie, maar dwingt Oppenheimer met zijn publiciteitsgeintje tot een kostbaar hoger beroep. Verkozen boven voormalig Limburgs vakmaatje Bram Moszkowicz, nu de reglementen nopen tot een zekere geografische spreiding.

2. Guido van Woerkom: gedroomd Ombudsman. Bleek op een congres met oude blanke mannen te hebben geroepen dat hij zijn vrouw liever niet bij een Marokkaan in de taxi zet. Kwam later in tranen van zijn stoere praatje terug toen hij erachter was gekomen dat hij nota bene zijn oude blanke vadertje dagelijks bij een Marokkaan in de auto schoof. Tevergeefs. Kon gelukkig nog een aardige vertrekbonus toucheren. Neemt de topnotering op het nippertje over van Camiel Eurlings wegens Limburger.

1. Henk Krol: onbetwiste nummer een. Stapte op vanwege gesjoemel met pensioenafdrachten, keerde terug om de zieke Martine Baay tijdelijk te vervangen. Een aangifte wegens subsidiefraude voor niet-uitgevoerd onderzoek, beslag op zijn huis en een hoop bejaardengehijgfluister deden zijn imago als geriatrisch wonderkind zo veel goeds dat Henk La Baay nu definitief vervangt. Henkie. Ja, dat is Henkie! Groter worden lullen niet. En dat is geen compliment. Konden we zelfs geen Limburger voor vinden.

Voor de komende weken adviseren wij u de volgende mening:

Julien Blancs Kerstcursus versieren zegt anders dat je de piek gewoon naar het kruis moet duwen.

Veel plezier van uw nieuwe mening!

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Information

This entry was posted on 15/12/2014 by in Columns Volkskrant.