De Betrouwbare Mannetjes

Voor een Betrouwbare Mening

10. Teevendeal

Met die deal was overigens helemaal niets mis. Dat wou hij nog wel even gezegd hebben. Fred Teeven, van de gelijknamige deal, beende de zaal uit. Het lichaam kon het hoofd maar met moeite bijhouden. Opstelten had zijn eigen ontslag nog ietwat bedeesd aangekondigd, maar Fred kon zijn woede nauwelijks bedwingen.

Afgeserveerd. Terwijl: de mensen wisten niet alles. Als ze nou zouden weten wat hij wist…. Waren ze dan nu al vergeten hoeveel moois hij had gedaan? Hij had voor superveel veiligheid gezorgd, misstanden keihard aangepakt, het slachtoffer centraal gezet door onbeperkt spreekrecht te bieden. En alles voor volk en vaderland. Ok, dat laatste was kennelijk niet heel handig geweest, maar het was toch gewoon zo? Hij stapte uit bed en liep naar het raamkozijn. Met de cherrytomaatjes kon het niet lang meer duren. En misschien was er inmiddels wel wat rucola uitgekomen.

Het liet hem niet los. Zelf had hij het allemaal zo uit kunnen leggen. En nu stond Rutte daar, ‘uit te klaren’ dat Opstelten al eerder had ‘geredresseerd’ dat ze de hoogte van het bedrag niet konden ‘appreciëren’, dat dat probleem daarmee was ‘afgehecht’ en dat daarom het na ‘een zoekslag’ gevonden bonnetje ‘kardinaal’ was. Man, wat was dit voor onzin? Iedereen wist toch gewoon dat hij al die tijd had geweten om welk bedrag het ging? Driftig kneep hij zijn spuit leeg boven de bakjes. Als hij nou was gevallen na de mislukte teevendeal met Dolmatov, dan had hij het nog begrepen. Of bijvoorbeeld toen hij met dat telefoontje met de vers geschorste Bram Moszkowicz de suggestie van een teevendealtje had gewekt. Héél misschien nog die keer dat hij zijn vriend Henny van der Most met een teevendeal zou hebben geholpen een noodlijdend vakantiepark voor een aardig bedragje om te bouwen tot asielzoekersparadijs. Weet je, zelfs een vertrek om de plots verdwenen tap van dat gesprekje over de teevendeal met Jos van Rey was nog wel te verteren geweest. Maar uitgerekend déze teevendeal? Geslachtofferd voor de verkiezingen waren ze. Meer niet. Fred keek naar de zeiknatte kartonnetjes. Klote moestuintjes. Hoe lang kan zo’n aubergine nou helemaal duren?

Fred Teeven. De Betrouwbare Mannetjes gaan hem missen. Kerel onder de jongens, knorrebaas tussen de Minervareünisten. De man die zich op je tuinfeestje ongevraagd de hele avond over de barbecue ontfermt, die met je meegaat om een tweedehands auto te kopen en er alleen door zachtjes tegen de band te trappen al een paar meier vanaf weet te pingelen. Nu ineens zelf slachtoffer. Kop op, Freddy. Je weet wat je te doen staat. Weg met die stank van politieke spelletjes. We leven niet meer in 2010. Dus hup, lucht je hart en maak gebruik van je onbeperkte spreekrecht. Wees niet bang voor de gevolgen. Er valt altijd wel wat te regelen.

Voor de komende week adviseren wij u de volgende mening:

Wel fijn dat ze in Amsterdam straks eindelijk verlost zijn van dat oeverloze gelul over de provincie.

Veel plezier van uw nieuwe mening!

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Information

This entry was posted on 16/03/2015 by in Columns Volkskrant.