De Betrouwbare Mannetjes

Voor een Betrouwbare Mening

11. PvdA

Potverdomme. Het is ze gelukt hoor. Nog geen twee weken geleden belden de VVD-Kamerleden fractievoorzitter Halbe Zijlstra vanaf het ministerie om te zeggen dat Opstelten toch echt beter op kon stappen en nu zijn ze zélf minister en staatssecretaris. Hatsee. Ard van der Steur en Klaas Dijkhoff. De Frank en Claire Underwood van de lage landen.

De Betrouwbare Mannetjes wilden best blij voor ze zijn, maar zaten met de gedachten nog bij de Pvda’ers in Studio/K. De hele avond had Dionne de Swipe Amazone het ene na het andere verlies tevoorschijn getoverd. Geen gemeente was de rozenstrooiers genadig. De tranen stonden in Samsoms ogen. Man. Zelfs met de bedrijfseclipsbril op was het nauwelijks aan te zien. Ja, ze hadden het wel verwacht. En nee, er was niets wat ze een volgende keer anders zouden doen.

Het is altijd hetzelfde liedje. Je kan de populairste ministers op je verkiezingsposters zetten, en evenveel Maagdenhuis-toesprekende en jihadisten wegvloekende burgemeesters naar voren schuiven, maar nog weet je het te verkloten. Het is de omgekeerde synergie van de Partij van de Arbeid. Elke grootheid wordt gedecimeerd door de som waar hij onderdeel van uit maakt: de PvdA. Want als mensen ergens een hekel aan hebben, dan is het wel de PvdA. En de Publieke Omroep natuurlijk. En van dat harde plastic verpakkingsmateriaal waar je je aan snijdt als je het open probeert te maken. En Limburgers misschien. Maar toch vooral de PvdA.

Terwijl Arie Slob bij RTL schuchter stond te kokkerellen, Alexander Pechtold een dansje deed waar zelfs Nico Dijkshoorn zich nog voor zou schamen, en de Krachten hun werk bij de VVD deden, vielen de klappen uiteindelijk alleen bij de PvdA. En dat is natuurlijk hartstikke oneerlijk, maar zeg nou niet dat je het de volgende keer weer zo zou doen. Lees het interview van Mark Rutte met Metro er maar op na: Als Mohammed in onze maatschappij minder kansen heeft dan Jan, moet Mohammed zich maar invechten. En dat geldt natuurlijk net zo goed voor jullie.

Hang niet het slachtoffer uit. Huilen doe je hooguit tijdens de campagne. Niet erna. Iedere Edith Schippers kan je vertellen dat je de tranen moet gebruiken als de troost nog wat op kan leveren. Invechten zal je je. En als je het een beetje slim speelt laat je een gevallen staatssecretaris binnen een week weer als Kamerlid oppoppen en durf je zelfs een Minister van Justitie aan te stellen die nog het meest doet denken aan een aangever in een Andre van Duin revue.

Kop op, kameraden. Overal is een voordeel uit te halen. Verschuil je niet achter je slechte naam. Door jouw gestuntel heeft ook Jan een nieuwe gedoogpartner nodig. De onderhandelingen liggen weer helemaal open. Dus vraag je bij iedere zet af: wat zouden Ard & Klaassie doen? En bedenk vooral: Als het kaartenhuis instort, liggen ze in ieder geval weer op tafel.

Voor de volgende week adviseren wij u de volgende mening:

Kan je een bonnetje ook twee keer kwijt raken?

Veel plezier van uw nieuwe mening!

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Information

This entry was posted on 20/04/2015 by in Columns Volkskrant.