De Betrouwbare Mannetjes

Voor een Betrouwbare Mening

16. Bed, Bram, Brood

De klanken van That’s Life, waarmee hij als een heuse dartskampioen de zaal was binnengetreden, waren nauwelijks weggeëbd of Bram Moszkowicz verkondigde zijn motivatie om lijsttrekker van VNL te worden: ‘Van ‘de zoon van’ naar de Olympus, en naar de goot. En dan nu naar Nieuwspoort. Ik heb veel wakker gelegen. Daarom sta ik hier. En ik kan niet anders’. Mooi hoor. Zijn vriend Leon de Winter zou er jaloers op zijn geweest als hij het niet zelf geschreven zou hebben.

Een hupsend dansje met Bouterse, met open dak en dito bloesje rollend door de grachtengordel, die eeuwige schijn van eloquentie, De Betrouwbare Mannetjes lusten er wel pap van. En inderdaad. Hij kan niet anders. Zodra zich ergens de minste gelegenheid van een, om met collega Jean-Pierre Geelen te spreken, publicitair opkontje voordoet, heeft Bram zijn Italiaanse loafer al in de gevouwen handpalmen gezet. Het is sterker dan hemzelf. Goed, het is misschien niet de Olympus, dan toch in ieder geval een apenrots. Maar echt soepel ging dit niet. Geen plek voor zijn handen, te veel plek voor journalisten. Gelukkig kon hij later op de dag nog naar Pauw. Het enige wat hij daar hoefde te doen was Bram zijn, en dat gaat hem doorgaans heel aardig af. Bovendien, Joram van Klaveren hield doorlopend een oogje in het zeil, dus wat kon er nou helemaal mis gaan?

Uiteindelijk moesten het bedbadbroodje-aapverhaal van Rutte en Asscher en diens alras uitdunnende haardos er aan te pas komen om deze week nog iets wanhopigers te zien. Waar hadden we in hemelsnaam naar zitten kijken? Een déconfiture zou hij zelf zeggen. Déficit wellicht. Of echec, nog mooier. Geen enkel antwoord sloot aan op een vraag en Bram wist in de derde zin al niet meer waar hij zich in de tweede uit had proberen te redden. Wat ging ie nou doen als lijsttrekker? Nederland veiliger maken. Ja, dat vond ie belangrijk. ’Misschien dat u geen enkel angstgevoel kent bij wat er nu met ISIS gebeurt, waar die jongens mee bezig zijn, meneer Pauw. Ik wel en daar ziet ook mijn punt op om Nederland veiliger te maken’. Jeetje. Waar was ons eigenzinnige alphamannetje gebleven? Dat branievolle, gezagsdragende jongetje dat zijn rechtsgevoel hand in hand liet gaan met een joie de vivre van heb ik jou daar? Wat een kutweek. En dan moest hij ook nog naar Studio Powned.

Kop op Bram, even doorzetten. En kijk nou eens goed: het constante gespeel met woorden, problemen voor je uit schuiven, een snel pilsje met een dictator, verwijten van illegaal handelen schouderophalend naast je neerleggen. En dan, als alle schijnwerpers op je gericht zijn en er veel van je verwacht wordt met een ongehoord slap praatje komen omwille van lijfsbehoud. Precies, Den Haag past je beter dan de toga ooit gedaan heeft.

Voor de komende week adviseren wij u de volgende mening:

Misschien dat we, als het niet te duur is, achter ons kustvliegtuigje nog zo’n vrolijke banner met LIEVER TEN HALBE GEKEERD kunnen hangen.

Veel plezier van uw nieuwe mening!

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Information

This entry was posted on 31/08/2015 by in Columns Volkskrant.