De Betrouwbare Mannetjes

Voor een Betrouwbare Mening

28. Felix

‘Een Brusselse supertechnocraat, geen visionair of verhalenverteller in de traditie van de Partij van de Arbeid’. Hoppa, daar was ie weer. Samensteller van de kandidatenlijst van de PvdA en verhalenverteller pur sang, Felix Rottenberg. Speciaal voor College Tour was hij bereid geweest even de camera op zich te laten richten om Jeroen Dijsselbloem een dolk onder de riem te steken. Eerder deze week had ie Samsom al ‘de bedrijfsleider van het kabinet’ genoemd. In een duo-interview met Jan Marijnissen in het jubilerende Vrij Nederland lieten de heren hun licht schijnen over de erbarmelijke staat van de sociaal-democratie. En omdat Jan de lulligste niet is, kreeg eigenlijk alleen de PvdA ervan langs. Als we Felix moesten geloven, had Felix het in zijn jaren allemaal heel anders, zeg maar beter, aangepakt. Met zulke coryfeeën heb je geen kandidatenlijst meer nodig, zeggen wij altijd maar.

De Betrouwbare Mannetjes hadden het oranje brulshirt, niet noodzakelijkerwijs uit solidariteit met Hans Spekman, ingeruild voor een rode leiderstrui, toen de thema-avond ‘De grens bereikt’ begon. De afgelopen weken hadden wij hier de vluchteling bijkans doodgeknuffeld, maar nu begonnen we te twijfelen. Natuurlijk, er waren reportages van BN’ers, interviews met vrijwilligers die alles uit hun poten hadden laten vallen om de arme zielen te helpen, maar toch vooral studiogasten die driftig grabbelden naar argumenten om maar geen vinger te hoeven uitsteken. Van angst voor verkrachters en importjihadisten, tot onze eigen oudjes en schoolgaande kinderen die het ook heus niet makkelijk hebben. Alles voor een evenwichtige uitzending. God verhoedde dat je arrogant en elitair overkomt

.Ook Volkskrantcolumnist, huisdichter, willekeurigegebruiksvoorwerpen- en etenswarenaficionado Nico Dijkshoorn voelde zich genoodzaakt om tegenwicht te bieden aan ‘de vluchtelingenhulppsychose die momenteel door Nederland waait’ [sic]. Hij gaf de ‘Gutmensch Nederlanders’ een veeg uit zijn onuitputtelijke hapjespan: ‘Zo werkt dat hier (…) Nederlands meevoelen is dit: een driemaal verkrachte Syrische vrouw ergens in Drachten trots je veterdiploma laten zien. Samen met een huilende Syriër naar Heel Holland bakt kijken.’ Die weldoeners waren vooral bezig hun ego in het zonnetje te zetten, wilde Nico maar gedicht hebben.

En zo gebruik je je eigen onbeschoftheid heel handig als norm om anderen de maat te nemen. Want zó werkt dat hier toch vooral. Jij bent tenminste wel eerlijk en je zorgt bovendien voor evenwicht in het debat. Dus mocht u bijvoorbeeld kans zien het afscheidsboeket van een sportcommentator in een emmertje accuzuur te zetten, moet u dat zeker niet nalaten. Sommige dingen moeten gewoon gezegd worden, zal ook Felix gedacht hebben. Als de oud-voetballer die blijft roepen wat er allemaal niet deugt. Een Johan Cruijff, maar dan eentje die niet echt kon voetballen, de Jan van Halst van de PvdA zo u wilt. Vanaf de zijlijn vrijblijvend de wijsneus uithangen. Felix qui nihil debet. Wij begrijpen dat wel. En wij kunnen u zo onderhand vertellen: het is een heerlijk gevoel.

Voor de komende week adviseren wij u de volgende mening.

Juichen voor een Limburger, da’s ook wel eens fijn.

Veel plezier van uw nieuwe mening!

 

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Information

This entry was posted on 15/09/2015 by in Columns Volkskrant.