De Betrouwbare Mannetjes

Voor een Betrouwbare Mening

31. Soapjen

‘En ik geef nogmaals toe Voorzitter, dat deze minister onvoldoende naar de kous gekeken heeft om het naadje erin te ontdekken.’ Ard van der Steur leunde ontspannen tegen het spreekgestoelte. Linker elleboog losjes op het tafelblad, de rest van deze minister er schuin tegenaan geparkeerd. Alsof hij ieder moment de wenkbrauwen en twee vingers kon heffen om zich van een nieuw rondje te laten voorzien.

De Betrouwbare Mannetjes keken summier en met een beperkte focus naar het debat. Wat zei hij nou? Onvoldoende naar de kous gekeken? Was ook Ard bevangen door het soapjen rond Maerten en Oopjen? Een dag ervoor had onze politieke sensitiviteit ons ook al in de steek gelaten toen staatssecretaris Mansveld het tijdens haar kruipbeurt door het Tweede-Kamerstof de hele tijd over ‘een stukje cultuur’ had. Aanvankelijk waren we er misschien onvoldoende op aangeslagen, maar nu de aankoop van de twee Rembrandts in een pas de deux met de Fransen was beland, konden we alleen nog maar aan de knoeperts van rozetten op de lakschoentjes van meneertje Soolmans denken.

Maerten en Oopjen, de Henk en Ingrid van de Grachtengordel. Straks lekker in hun huisje in Frankrijk met een pied-à-terre in Zuid. Goed, er zijn fouten gemaakt, maar daar zal niemand over vallen. Ook Bussemaker niet. Iedereen blijft zitten waar die zit. Net als Van der Steur trouwens. En Mansveld. Want ook de PvdA en de VVD doen er alles aan om maar niet van elkaar gescheiden te worden. Als de dood voor de afstraffing van de kiezer.

De schimmige zaakjes op Justitie en Veiligheid, het aanhoudende gekloot op het spoor (Wilmaaaaaaaa!), Hans van Baalen, er valt inmiddels zoveel niet uit te leggen, dat men niet verder komt dan ‘onvoldoende te zijn aangeslagen’ wegens een ‘beperkte focus‘ en een ‘ontbrekende politieke sensitiviteit’. Ondertussen staan de oppositiepartijen er net zo machteloos bij als Obama na weer een schietpartij. En dan verzamel je dus 450.000 handtekeningen voor een referendum over een onderwerp dat normaal gesproken nauwelijks iemand interesseert. En hebben we er volgens Maurice de Hond binnen een week vijf virtuele Dion Grausen bij.

Een krampachtig draaiende politieke elite die elk vertrouwen van haar bevolking verloren heeft en zich door onmogelijke vergezichten verslikt in de onstilbare honger van een op drift geraakt electoraat. Nee, we konden de column van Bas Heijne bijna zelf uitschrijven. En die van Gerard Joling trouwens ook. Natuurlijk, iedereen kan bedenken dat je Justitie en Veiligheid niet in één departement moet onderbrengen. Net zoals iedereen weet dat je het beheer en gebruik van het spoor niet moet scheiden. Maar dingen gaan in ieder geval mis als je koste wat het kost samen wilt blijven. Nee, sommige Maertens en Oopjens kunnen beter van elkaar worden verlost. Want je kan deze twee dan wel vooraf gekozen hebben,

je mag blij zijn als je uiteindelijk twee halve overhoudt.

Voor de komende week adviseren wij u de volgende mening:

Dan koop ik toch zelf geen Rembrandt.

Veel plezier van uw nieuwe mening!

 

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Information

This entry was posted on 19/10/2015 by in Columns Volkskrant.