De Betrouwbare Mannetjes

Voor een Betrouwbare Mening

32. Leiderschap

Klaas Dijkhoff ging er in zijn (overigens dikke) BMW als een haas vandoor. Oranje, een dorp met nauwelijks 135 bondscoaches, kwam in verzet en de vlam leek na het gedoe in Almere en Purmerend, nu echt in de pan te slaan. Het was maar goed dat Van der Steur een deel van zijn takenpakket had overgenomen. Klaas had zijn handen meer dan vol. Nee, dit ging helemaal mis. Waar was Rutte?

De Betrouwbare Mannetjes hadden zich achter de tv verschanst. Het gros van de inwoners was onderweg naar Pauw om gedrieën hun ongenoegen te uiten. We konden wel zo’n beetje invullen waar dit zou eindigen. Woedende PVV-stemmers tegenover mensen met een schone achtertuin. Intolerante tokkies tegenover grachtengordelactivisten. De kloof zou nog eens haarfijn worden blootgelegd.

Waar was Rutte godverdomme? We weten dat hij niet reageert op elk stuk vlees dat de arena (of berm) in wordt geslingerd, maar het land schreeuwde om leiderschap. Volgens de premier zelf viel het allemaal reuze mee. Hij was vanuit de VS ‘zeer nauw betrokken’ bij de aanpak van de vluchtelingenproblematiek en belde tijdens zijn bezoek aan een frisdrankgigant ‘ieder uur’ met Dijkhoff (‘Ja Mark, Coa-Coa, ik begreep hem net ook al’). Dat we niet dachten dat hij zich helemaal afzijdig hield.

Toch bleef van onze vrees weinig over. De zorgen van de Oranjeklanten waren zo gek nog niet. Daar zat weinig intolerants of racistisch bij. Ondertussen zagen we de vice-premier bij DWDD zonder iemand te ontzien rustig de gevolgen van de crisis uitleggen en toonde ook de staatssecretaris in zijn poging het probleem enigszins beheersbaar te houden meer lef dan we de minister-president ooit hadden zien doen. Natuurlijk, iedereen was het eens dat Dijkhoff het slimmer had kunnen aanpakken. Wij waren vooral blij dat hij het bewuste bezoek niet aan de minister had overgedragen. Als Van der Steur met zijn dikke BMW naar Oranje was gegaan om voor die knorrebazen een supermooie lullepot te houden, waren de gevolgen niet te overzien geweest.

Het is nog geen Tunesisch Kwartet, maar langzaamaan verandert de discussie van het elkaar overspannen de morele maat nemen in het erkennen van ieders nijpende problemen. De afwezigheid van Rutte, het was een verademing. Even geen slappe, sussende woorden. Even verlost van dat angstige begrip tonen voor xenofobie en gewoon eerlijk de confrontatie aangaan. Goed, er komt dan misschien wat racistische drek bovendrijven, maar als we die eens benoemen en wegscheppen, zal je zien dat het water heus niet zo troebel is als het aanvankelijk leek. Nee hoor, prima rolverdeling. Mark Rutte is weer goed in andere dingen. Hij voor onze handel in het land van de onbegrensde mogelijkheden, wij handelen naar onze mogelijkheden in het onbegrensde land. En als ie dan Klaas niet ieder uur van z’n werk zou willen houden, heel graag. Zal je zien dat die zelfs zijn oude taken zo weer terug kan nemen.

Voor de komende week adviseren wij u de volgende mening:

Die lege Oranjecampings in 2016 komen dan wel weer van pas.

Veel plezier van uw nieuwe mening!

 

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Information

This entry was posted on 19/10/2015 by in Columns Volkskrant.