De Betrouwbare Mannetjes

Voor een Betrouwbare Mening

40. Voor Dieuwertje

De Betrouwbare Mannetjes zaten te denken, wat ze de lezers zouden voorschotelen. Als het maar niet iets in dichtvorm was. Rijmen, zo zeggen wij altijd maar, is voor de machtelozen. Voor inspiratieloze columnisten en Steenbergse spandoekliefhebbers. Voor mensen die het hele jaar op hun tong bijten en alleen via een fictieve bisschop in aabb-vorm zeggen wat ze anders niet durven. We waren ook niet echt in de stemming. En dat kwam vooral door Dieuwertje.

Duwden we vorig jaar de kinderen nog van de bank om niets van het Sinterklaasjournaal te hoeven missen, dit jaar zaten we al na een week tegen heug en meug mee te kijken om maar te weten welke steen of knuffel er wanneer wel (of juist niet) in een schoen moest worden gedaan. Misschien hadden we er ons te veel van voorgesteld. Dieuwertje Blok die een paar weken geleden in Trouw zei dat de Pieten van die kleur af moesten, de hele verhaallijn vorig jaar met Opa Piet die wegreed als Sinterklaas, en Hoofdpiet Erik van Muiswinkel die in 2013 vroeg hem ‘minder zwart te maken’. Maar de niet-vleeskleurige pleister kon er blijkbaar niet in een ruk van af en werd nog even lafjes teruggeduwd. Alle pieten gewoon in hun vertrouwde uitdossing. Nog een fluwelen revolutie in de kiem gesmoord.

Het Sinterklaasjournaal. De pluim die we ze vorig jaar nog tussen de roomblanke kadetjes staken hing er wat troosteloos bij. Enkel een flink uit de kluiten gewassen deus ex machina in de laatste aflevering zou de vorig jaar ingezette transformatie van het roodgelipte klauterfenomeen nog een gepast vervolg kunnen geven. Tuurlijk, het ging voor sommigen misschien allemaal wat te snel. We hoeven maar naar de kiloknaller en onze foute vrienden uit het pseudokalifaat Saoedi-Arabië te kijken om te zien dat je een evident slechte gewoonte niet zomaar afleert. Maar zeker als je jezelf zo’n gezichtsbepalende rol aanmeet en alle scholen hun beleid op jou afstemmen, zou je wat consistenter mogen zijn. En wij houden best van een gezonde dosis ironie. Maar als je hoofdpiet meesterimitator en mensenrechtenactivist is, en in blackface onbedoeld sprekend op Quincy Gario lijkt, wordt het misschien wel eens tijd om versneld af te schminken. En niet meteen weer naar de kroespruik te grijpen op het moment dat je koudwatervrees krijgt. Als het mogelijk is om van de Pirelli-kalender een feministisch propagandablaadje te maken en je het FIFA-bestuur tot hervormingen kan bewegen, zou dit toch een koud kunstje moeten zijn.

Het Sinterklaasjournaal bepaalt de standaard en de deelnemers aan het debat kunnen enkel machteloos toezien. En daar worden de Betrouwbare Mannetjes helemaal niet blij van. Dus kom jij maar eens even op schoot: Het ging zo goed. Men deed z’n best. Maar nu was alles weer verpest. Straks weer een jaar, weer dat gedoe. En iedereen is al zo moe. Dus laat Sint zien waar je voor staat. Hier. Voor jou. Een ruggengraat.

Voor de komende week adviseren wij u de volgende mening:

Liggen die pepernoten nu al in de winkel?

Veel plezier van uw nieuwe mening!

 

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Information

This entry was posted on 20/04/2016 by in Columns Volkskrant.